„Stalin – świata zarzewie, Wola stalowa. Jak ból ukoić – nie wiem.” – śmierć Stalina

Stalin

Stalin w wyniku świetnie działającej propagandy zdołał sobie wytworzyć wizerunek męża stanu. Doskonale to widać w tym, jak zachowali się ludzie po jego śmierci.

 

– wiersze

 

Serce Stalina bić przestało

Lech niechże wrogów nie łudzi.

Serce Stalina bije w sercach

Wszystkich walczących ludzi

W. Słobodnik, Serce Stalina

 

Stalin – świata zarzewie,

Wola stalowa.

Jak ból ukoić – nie wiem.

Partio prowadź!

W. Grodzieńska, Prowadź Partio

 

Krzyczy Wołga. Szlocha Sekwana.

Woła Dunaj. Jęczą rzeki chińskie.

Broczy Wisła jak otwarta rana.

Lamentują potoki gruzińskie.

K.I Gałczyński, Umarł Stalin

 

– fragmenty wypowiedzi:

Jerzy Andrzejewski: „(…) w ciężkich dniach ostatnich wszystkie najlepsze siły naszych umysłów i serc wezbrały w stosunku do Towarzysza Stalina uczuciem szczególnym i owym najczulej tkliwym i boleśnie rozdzierającym uczuciem, jakie ogarnia nas w obliczu śmiertelnie niebezpiecznej choroby ukochanego dziecka”

Kazimierz Brandys: „W każdej drobinie naszej krwi, w każdej cząsteczce naszej woli na zawsze przetrwa mądrość i miłość, jakich uczył Stalin. I na zawsze, póki trwać będzie ziemia pod ludzkimi stopami – najlepsi spośród ludzi pozostaną wierni Jego nauce”

Jerzy Broszkiewicz: „Kochamy go nadal – nasza myśl zawsze będzie mu wierna. Nauczymy tej wierności nasze dzieci i one podadzą pamięć o Nim przyszłym pokoleniom, jako najpiękniejszy wzór człowieka, najwspanialszy przykład wielkości. (…). On uczył nas rozwijać w sobie wartości najcenniejsze. Sam dawał wzór takiej pełni człowieczeństwa, jaka staje się natchnieniem historii.”

Stanisław Dygat: „Stalin stworzył naszą świadomość – Stalin dał nam życie (…) Ale to On nauczył nas również uczuć prawdziwej miłości do własnej ojczyzny”

Jarosław Iwaszkiewicz: „Wielki obrońca pokoju, który zawsze określał pokój w swoim genialnie prostym i jasnym umyśle nie we frazesach i pięknie abstrakcyjnych zdaniach, ale w konkretnych czynach (…) na zawsze pozostanie symbolem najwyższego ideału ludzkości, symbolem pokojowej i braterskiej współpracy między narodami”

Witold Zalewski: „Wszystko, co jest w nas twórcze płynęło z Jego myśli, z Jego woli”

Kazimierz Wyka: „Wkład Józefa Stalina w poznanie sztuki i literatury dotyczy zatem wszystkiego, co istotne w zjawisku sztuki i literatury”

Julian Przyboś: „Śmierć Józefa Stalina oniemia. Tylko w milczeniu, wymowniejszym od wszystkich słów, wyraża się głębia tej żałoby.

Jest tak, jakby zamilkł głos historii, która Jego ustami wypowiadała nieodmienną prawdę.

Ale dzieło Stalina jest trwalsze od Jego życia i niezniszczalne. Jest sprawą całej ludzkości.”

 

Zaczerpnięte z książki:

T. Wilkoń, Polska poezja socrealistyczna w latach 1949-1955, Gliwice 1992

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
Ciekawe? Podziel się!
  • Wykop
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • Google Buzz

2 thoughts on “„Stalin – świata zarzewie, Wola stalowa. Jak ból ukoić – nie wiem.” – śmierć Stalina

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.