J. Banaszkiewicz – „Podanie o Piaście i Popielu”

Podanie o Piaście i Popielu

Legenda dotycząca Piasta i Popiela zajmuje ważne miejsce w polskiej historiografii średniowiecznej. Zajmuje też szczególne miejsce w mojej pamięci jako, że komiks dotyczący Piasta Kołodzieja był moją pierwszą historyczną lekturą w życiu. Dlatego też z wielką chęcią sięgnąłem po pracę Jacka Banaszkiewicza zatytułowaną: „ Podanie o Piaście i Popielu. Studium porównawcze nad wczesnośredniowiecznymi tradycjami dynastycznymi”.

Jacek Banaszkiewicz to osoba, której nie trzeba chyba przedstawiać. Dla formalności napiszę tylko, że jest to historyk mediewista, który poświęcił się badaniom nad fabularno – mitologicznymi tradycjami średniowiecza oraz wątkami legendarnymi. W tym momencie warto nadmienić, że aktualne „Podanie o Piaście i Popielu…” jest drugim wydaniem, stąd też szczególne znaczenie ma pierwszy rozdział zatytułowany „Zamach stanu w Gnieźnie”, gdzie autor podaje uwagi dotyczące drugiego wydania.  Dodam, że w stosunku do pierwszej wersji zmieniła się bibliografia – stając się bardziej rozbudowaną.

 Praca Banaszkiewicza podzielona jest na sześć rozdziałów. Pierwszy z nich został omówiony we wcześniejszym akapicie. Rozdział drugi dotyczy potwierdzenia nadrzędnej pozycji władcy, która została zapewniona przez siły naturalne. Autor zajmuje się tutaj symboliką określonych przedmiotów takich jak pług czy też włócznia. Rozdział trzeci to informacje o piastowskiej tradycji dynastycznej czyli królu Oraczu – Żywicielu oraz jego żonie, gdzie omówione są motywy uczty przygotowanej przez Piasta. Banaszkiewicz stara się podawać przykłady pochodzące  z całego świata. Stąd też mamy do czynienia ze św. Patrykiem, św. Germanem, Romulusem, czy też czeskim Przemysłem. Czwarty rozdział poświęcony jest próbie wyjaśnienia pochodzenia dynastii Piastów za której początki odpowiadali kolejno Siemowit, Lestek, Siemomysł i Chościsko. Piąty rozdział okazał się być najdłuższym i najciekawszym zarazem. Banaszkiewicz podaje tutaj analogie, motyw boga- gościa i postrzyżyny jakie obecne są w podaniu o Piaście i Popielu. Książka kończy się rozdziałem szóstym, w którym wyjaśniony jest topos zagłady złego władcy, w którym w ciekawy sposób wyjaśniona jest rola myszy w życiu Popiela.

Po przeczytaniu „Podania o Piaście i Popielu” od razu nasuwa się wniosek,  że Banaszkiewicz jest pod dużym wpływem Dumezila (bardzo dużo odniesień w przypisach do właśnie tego autora). Szczególną wartość stanowi bardzo duża ilość analogii jaka udaje się znaleźć dzięki analizie treści legendy. Pokazuje to, że Polacy nigdy nie byli w „pustce”. Zawsze należeli do kultury europejskiej, która znacząco wpływała na ówczesnych mieszkańców polskich terenów. Słowa uznania należą się także za interdyscyplinarny charakter książki, w którym podane są argumenty dotyczące takich dziedzin wiedzy jak antropologia, religionaznastwo czy też socjologia.

Podanie o Piaście i Popielu

Pod względem technicznym nie mam praktycznie nic do zarzucenia. Powtórzę jedynie to, na co zwracałem uwagę przy poprzedniej książce przeczytanej w systemie ibuk. Zdaję sobie sprawę, że blady napis „ibuk.pl” w poprzek książki jest zabezpieczeniem przed piractwem, lecz jednak przy dłuższej lekturze zaczyna on przeszkadzać.

„Podanie o Piaście i Popielu” to pozycja obowiązkowa dla osoby zainteresowanej polskim średniowieczem. Uważam, że warto znać nie tylko treść samej legendy ale także jej liczne odniesienia, symbole i inne informacje, które chcieli przekazać ówcześni ludzie. A praca Banaszkiewicza jest bardzo dobrym źródłem tego typu informacji.

Książka udostępniona do recenzji przez www.ibuk.pl

Cena: 4.92zł (dostęp www.ibuk.pl)

Stron: 226

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 5.3/10 (3 votes cast)
J. Banaszkiewicz - "Podanie o Piaście i Popielu", 5.3 out of 10 based on 3 ratings
Ciekawe? Podziel się!
  • Wykop
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • Google Buzz

4 thoughts on “J. Banaszkiewicz – „Podanie o Piaście i Popielu”

  1. Słowianie przez stulecia budowali swoją kulturę, która chcąc nie chcąc była połączona z kulturą innych nacji, głownie Germanów. Takie pozycje jak ta, pokazują, że naprawdę mamy się czym pochwalić.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Rating: 0 (from 0 votes)
    1. Czym mamy się pochwalić? Każde zwierzę potrafi jeść i kopulować.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Rating: 0 (from 0 votes)
  2. Nie do końca rozumiem ten komentarz. Możesz rozszerzyć swoją wypowiedź?

    VN:F [1.9.22_1171]
    Rating: 0 (from 0 votes)
  3. Pasem transmisyjnym obcych kultur byly wojny ,wyprawy lupiezcze i kupcy.Ruch byl spory a wiec i wymiana kulturowa intensywna.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Rating: 0 (from 0 votes)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.